اجتماعیدسته‌بندی نشدهشهرییادداشت

روابط عمومی؛ قلب تپندهٔ سازمان

به مناسبت ۲۷ اردیبهشت؛

امروز و در جهان فناوری اطلاعات و ارتباطات، نقش، اهمیت و جایگاه اطلاع‌رسانی پررنگ‌تر و حیاتی‌تر جلوه‌گر شده است؛ نقش اطلاعات در سازمان‌های امروزی چنان ضروری است که بسیاری روابط عمومی سازمان‌ها را به ‌سان قلب تپنده و رگ حیاتی آنان در نظر می‌گیرند.
به گزارش اقتصاد روز و به نقل از ایرنا، روابط عمومی‌ها در سازمان‌های مختلف یکی از ارکان برجسته و اثرگذاری هستند که به ویژه در سال‌ها و دهه‌های اخیر و با توجه به رشد و قدرت یافتن اطلاعات سازمانی بیش از بیش مورد توجه قرار گرفته‌اند؛ واحدهایی در سازمان که همانند یک شاهرگ عمل کرده و با علم و اطلاع از درون سازمان، شرایط ارتباط با بیرون را فراهم می‌سازند.
اهمیت روابط عمومی در ایران به قدری بوده که در سال ۱۳۸۴، معاون امور مطبوعاتی و تبلیغاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به پیشنهاد مدیرکل دفتر تبلیغات و اطلاع‌رسانی طی درخواستی از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی خواست تا با عنایت به لزوم توجه خاص به روابط عمومی در ایران و ضرورت توجه به این مقوله از طریق نام‌گذاری یک روز خاص به این نام، روزی به نام روز روابط عمومی نام‌گذاری شود. وی در این نامه به پیگیری‌ها و پیشنهادها انجمن‌ها و مؤسسات فعال روابط عمومی در این خصوص اشاره‌کرده بود و دلایل برجسته نام‌گذاری این روز را «برجسته‌سازی روابط عمومی در سطح افکار عمومی/ تبیین ضرورت توجه به مقوله روابط عمومی در سطح مدیران ارشد و ارتقای دیدگاه آن‌ها در این خصوص/ و تجمیع مراسم مختلف گرامیداشت روابط عمومی در یک روز معین» اعلام کرده بود؛ موضوعی که درنهایت موردقبول واقع شد و شورای عالی انقلاب فرهنگی، روز ۲۷ اردیبهشت به‌عنوان «روز ارتباطات و روابط عمومی» تعیین و اعلام کرد.
اصطلاح روابط عمومی، ترجمه واژه انگلیسی Public Relations است که برای نخستین بار در اتحادیه راه‌آهن (آمریکا) به کار برده شد و در ایران نخستین بار در شرکت نفت به‌کاررفته و دفتری در آن شرکت ایجاد شد.
به‌رغم این‌که روابط عمومی در ایران هم‌اکنون قریب به ۷۰ سال قدمت دارد (اولین روابط عمومی در سال ۱۳۲۷ شمسی از طرف شرکت نفت در ایران به وجود آمد) اما همچنان با مسائل مختلفی مواجه است.
بررسی تاریخی این دانش در ایران نشان می‌دهد به ‌رغم وجود اندیشه‌ها و ایده‌های اصلاح طلبانه برای توسعه آن، هیچ‌گونه اقدام عملی بنیادی در این زمینه صورت نگرفته و به همین دلیل امروزه روابط عمومی‌ها بیشتر وقت خود را صرف برطرف ساختن مشکلات خود می‌کنند. ورود به این مشکلات، توان و شرایط ایفای وظایف و رسالت راستین را از روابط عمومی گرفته است.
در جامعه ایران نگرش به روابط عمومی، صرفاً تبلیغاتی است که این امر باعث تحریف افکار و دور شدن روابط عمومی از رسالت اصلی خود شده است. در حال حاضر این نهاد مؤثر در ایران با نوعی مظلومیت رسانه‌ای و فرهنگی مواجه است.
روابط عمومی، شوق اداری نه شغل اداری
درحقیقت روابط عمومی‌ها در هر سازمان علاوه بر این‌که پل ارتباطی سازمان با دنیای پیرامون خویش هستند، یکی از ارگان زنده‌بودن و زنده ماندن هر سازمان در عصر رسانه و فناوری‌های ارتباطی به شمار می‌روند.روابط عمومی بیش از آنکه یک حرفه در معنای اهتمام ورزیدن به ایفای یک شغل و نقش باشد، دربردارنده ویژگی‌های اخلاقی، ارتباطی و خلاقیت انسانی است؛ چنانچه از مرحوم حمید نطقی بنیان‌گذار علم روابط عمومی نقل می‌شود که: روابط عمومی یک شغل اداری نیست بلکه یک شوق اداری است، زیرا تمام فعالان در این حوزه با عشق، شورونشاط، بهره‌گیری از فنّاوری روز و ایده‌های نو و همچنین تزریق هنر و تفکر خلاق در حوزهٔ اداری گام برمی‌دارند و روحشان با ایستایی و سکون منافات دارد.

مشاهده بیشتر

اخبار مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن